Ameritrash.nl > Reviews Ameritrash > Runebound 2nd Edition [8/10]
Runebound 2nd Edition [8/10]
Runebound 2nd Edition is inmiddels 10 jaar oud en is wat mij betreft nog steeds een onovertroffen Adventure Game. Runebound 2nd Edition (2005, vanaf nu Runebound) is een oudere ameritrash titel ontworpen door Darrell Hardy en van alle mensen op deze planeet, Martin Wallace. Het movement mechanisme en sterk thema maken deze oudere boardgame tot een ijzersterke titel die wat mij betreft zelfs MageKnight aankan!
Runebound: Second Edition.
Fantasy Flight Games
2005
1-4 Spelers
120-180 minuten speelduur
Engelstalig
Hoge mate van taalafhankelijkheid
Cooperatief, Fantasy, Adventuring
Abstract
Runebound speelt zich af in de fantasie wereld van Fantasy Flight, het Terrinoth universum. Dit universum wordt bedreigt en het is aan de Heroes om zich een weg te banen door hordes tegenstanders om het kwaad, in de vorm van de Dragonlords te kunnen stoppen.
Het spel op tafel (foto van boardgamegeek.com).
Het doel van Runebound is om Margath de Dragonlord te slopen. Uiteraard ben je in het begin van het spel niet veel meer dan een veredelde heikneuter, dus er is nog wat werk aan de winkel. In de game wandel je door de fantasie wereld van Terrinoth en verkrijg je experience points door het verslaan van tegenstanders. Dit wandelen doe je door het rollen van speciale terrein dobbelstenen, die symbolen hebben over welk landschap je die beurt kan lopen. Je kan dus niet altijd heen waar je heen wilt en zal dus op deze manier moeten puzzelen om ergens uit te komen waar iets te beleven valt. Wanneer je je aan het eind van je movements op een gekleurd fiche bevindt, krijg je een tegenstander (of random event) die bij dat fiche hoort (de groene zijn het makkelijkst, rood het moeilijkst).
Gevechten in Runebound zijn eenvoudig. Elk monster dat je tegenkomt heeft 3 statistieken eventueel aangevuld door een special ability. Elk monster valt altijd in dezelfde volgorde aan, eerst Ranged, dan Melee en als laatste met Magic. Je hero verdedigt in principe tegen al deze aanvallen, behalve op de statistic waar hij/zij zelf aanvalt. Dit aanvallen en verdedigen werkt altijd hetzelfde, je hero gooit per statistiek een tien-zijdige dobbelsteen aangevuld met zijn modifiers (bijv. +3). Als deze waarde hoger is dan de waarde van zijn tegenstander krijgt hij geen schade of deelt hij schade uit bij zijn eigen aanval. De schade staat direct na de aanvalswaarde vermeld (bijv. 13/2, waarbij aanvalswaarde 13 is, en dat twee schade oplevert). Elk monster dat verslagen wordt, wordt toevoegd aan het doom-track. Dit zorgt ervoor dat er een beperkt aantal beurten is dat het spel duurt.
In het spel krijg je loot, en kan je in steden waar je komt je loot verkopen en huurlingen, nieuwe wapens en speciale upgrades kopen.
Wat vonden we ervan?
Het mooie aan Runebound is de simpliciteit. Het spel speelt gewoon behoorlijk vlot door. Wel moet ik in alle eerlijkheid zeggen dat de downtime redelijk hoog is, waardoor spelen met 2 of 3 spelers eigenlijk het lekkerst werkt. Ook kan het spel een runaway leader probleem hebben, mocht je in het begin sterk worden terwijl je tegenstander een paar keer verliest blijft hij waarschijnlijk de rest van het spel achter je aan sjokken. Ondanks dat, is Runebound een leuk adventure spel dat in tegenstelling tot MageKnight makkelijk in een avondje gespeeld kan worden.
Eindoordeel: 8/10
Heb een paar keer geprobeerd om door zo’n blije review heen te komen maar is nooit goed gelukt. RB is dus niet een game voor mij. Ik wijt het aan de crappy wereld van Terrinoth. Vind alles er zo seventies uitzien ook, combat is wel aardig, en yahtzee om ergens te komen ook, daar ligt het niet aan.
Een groot deel van de downtime is op te lossen door iedere speler uit te rusten met een setje dobbelstenen (2d10 & 5 terrein) en iedereen rolt tegelijk (dus simpelweg een simultanious movement variant).
De enige downtime is nu voor de spelers die hun beurt niet op een gekleurd fiche eindigen. De spelers die op een gekleurd fiche eindigen spelen nu hun conflict/event uit, op volgorde van kleur (groen tot rood.)
Volgende beurt, etc.
Schaaft makkelijk een dik uur van de nodeloos lange spelduur.
Zou een mooie uitbreiding zijn: 5 gekleurde setjes dobbels om deze variant mogelijk te maken. Tot het moment (we zijn al 10 jaar verder) dat FF hun hoofd uit hun spreekwoordelijke achterwerk halen en de koffie ruiken, kun je natuurlijk zelf gekleurde stickertjes printen om dobbels mee te beplakken.
RuneBoundless fun ensues…
Groet,
Aart
Akkoord. Ik prefereer het te spelen met 2 of 3. Heb wel voor elke speler een setje dobbelstenen, maar zoals je zegt is dat voor veel nieuwe spelers geen optie meer.