Ameritrash.nl > Reviews Ameritrash > Batman: Arkham City Escape
Batman: Arkham City Escape
Het is nacht in Arkham City. De straten stromen vol met gespuis dat zijn weerga niet kent, zoals The Joker, The Penguin en Poison Ivy. Allemaal hebben ze hetzelfde doel, ontsnappen! Slechts één iemand is in staat ze tegen te houden, Batman. Gewapend met een utility belt vol met gadgets probeert hij te voorkomen dat er ook maar iemand uit Arkham City ontsnapt.
Batman: Arkham City Escape
Matt Hyra
2013
2 spelers
Cryptozoic Entertainment
40 minuten
Action Points / Dice Rolling / Hand Management / Secret Unit Deployment
Engelstalig
Gematigde mate van taalafhankelijkheid
Inleiding
Arkham City en geen Gotham City? Dat klopt helemaal. Arkham City Escape is een spel dat zich afspeelt in de setting van de Batman Arkham serie, een serie van computerspellen die uitgekomen is op onder meer de Playstation en de X-Box 360.
Arkham City is daarin een door muren omheinde stad waarin al het schorem dat door Batman gevangen is genomen, zit opgesloten. Ze kunnen zich binnen de stadsmuren vrij bewegen, zolang zij maar niet proberen te ontsnappen. Bruce Wayne (Batman) komt ook binnen deze muren opgesloten te zitten en zal het opnieuw tegen zijn tegen aartsrivalen op moeten nemen en moeten voorkomen dat ze ontsnappen.
Doel
In dit spel van Matt Hyra (die we onder meer kennen van de Naruto Shippuden Deck-building Game) nemen twee spelers het tegen elkaar op in de straten van Arkham City. Eén speler speelt als Batman, terwijl de andere speler twintig van zijn ergste vijanden tot zijn beschikking heeft.
Zoals gezegd proberen de schurken uit Arkham City te ontsnappen, terwijl Batman probeert ze tegen te houden. Schurken die ontsnappen of die door Batman worden gevangen leveren punten op. De speler die als eerst 10 punten haalt, wint het spel.
Voorbereiding
De voorbereiding is relatief eenvoudig. First order of business is uiteraard dat de beide spelers samen bepalen wie welk rol voor zijn rekening neemt.
In het midden van de tafel wordt vervolgens het speelbord neergelegd. Op dit speelbord zijn de straten van Arkham City afgebeeld in verschillende grids. Aan de ene zijde van het bord staat het batsymbool aangegeven op het startveld voor Batman. De Batman-speler gaat hier zitten en zet zijn Batman token op dit veld neer. Zijn tegenstander zit aan de andere kant van het bord. Er is geen sprake van een modulair bord. Wel is het bord dubbelzijdig, zodat je uit twee verschillende plattegronden kunt kiezen.
De Batman speler legt de gargoyle kaarten en de ally kaarten als gesloten stapels naast zich neer. Ook legt hij een bord bij zich neer dat staat voor zijn utility-belt. Op dit bord kan hij vier equipmentkaarten neerleggen. Deze kaarten zullen hem tijdens het spel helpen. Hij kiest deze zelf uit acht mogelijke kaarten en legt deze gesloten op het bord neer. Het is aan hemzelf om te bepalen wanneer hij deze kaarten opendraait.
Beide spelers schudden hun negen setup-kaarten en nemen er vijf zonder deze te bekijken. De vijf setup-kaarten van beide spelers worden door elkaar geschud en er wordt vervolgens één setup kaart op elk veld met het symbool van de Riddler neergelegd.
Beide spelers schudden ten slotte hun deck kaarten dat uit 40 kaarten bestaat en pakken een openingshand van 5 kaarten.
Ronde-overzicht
De Villain-speler begint het spel altijd. Vervolgens zullen de spelers om de beurt hun acties uit mogen voeren, totdat één van de spelers 10 punten heeft gescoord. Het spel eindigt dan direct.
De Villain-speler heeft geen vast aantal acties. Hij begint zijn beurt met het gooien van vier dobbelstenen. Elk succes op deze dobbelstenen levert één actie op. Hij heeft dan ook 0-4 acties in zijn beurt. Hij kan daarbij kiezen uit de volgende acties:
1) Villains op het bord plaatsen (eenmaal per beurt). De speler kan maximaal vijf villain kaarten gesloten op het bord leggen aan zijn kant van het bord. Deze kaarten staan voor de schurken die proberen om Arkham City te ontvluchten. Elke villain heeft verschillende vaardigheden en levert een verschillende puntenaantal op als deze ontsnapt of juist wordt gepakt. Villains op het bord plaatsen is van essentieel belang. Heeft Batman namelijk op enig moment geen tegenstanders meer, dan wint hij het spel direct.
2) Alle verborgen Villains verplaatsen (eenmaal per beurt). Eenmaal per beurt mag de Villain speler ervoor kiezen om al zijn gesloten kaarten één veld (per kaart) in een richting naar keuze te verplaatsen. Komen ze daarbij op een veld waar Batman of een Ally zich bevindt, dan moeten de kaarten opengedraaid worden en wordt duidelijk welke villain zich op dat veld bevind.
3) Een bekende Villain twee velden verplaatsen (eenmaal per villain). Als Villains zich niet meer verborgen hoeven te houden, kunnen ze zich sneller verplaatsen. Dit komt tot uiting in het feit dat ze dan ineens twee velden verplaatst mogen worden.
4) Een Villain met gijzelaar één veld verplaatsen (eenmaal per villain). Als tijdens het spel een Villain kaart op een veld met een Ally kaart komt te liggen, dan neemt hij deze Ally direct gevangen. De verplaatsing gaat daardoor langzamer en je kunt je nu één veld per keer verplaatsen. Buiten het feit dat het voor een Villain meer punten oplevert als hij ontsnapt met een Ally als gijzelaar, werkt ook de abilty van de Ally niet als hij gevangen is genomen.
5) Trek een kaart. Deze actie spreekt redelijk voor zich.
Daarnaast mag de Villain-speler zonder dat het hem acties kost Villain kaarten op het bord tijdens zijn beurt opendraaien en mag hij kaarten uit zijn handen spelen waarop de term ‘free action’ staat aangegeven.
Als de Villain speler al zijn acties heeft gebruikt, eindigt hij zijn beurt en mag hij een Villain kaart pakken. De Batman speler is vervolgens aan de beurt.
De Batman speler hoeft geen dobbelstenen te gooien voor zijn aantal acties. Zijn acties komen voornamelijk voort uit het feit dat hij in principe altijd mag bewegen en dat hij zijn utility belt heeft en kan gebruiken. Elke beurt mag Batman kiezen op welk van de drie manieren hij gaat bewegen. Hij kan er allereerst eoor kiezen om zich ‘gewoon’ naar een aangrenzend veld te verplaatsen. Daarnaast kan hij ervoor kiezen om zich van het ene rioolveld naar het andere rioolveld te verplaatsen. Hiermee verplaats je je snel naar de andere kant van het bord. Je moet je hiervoor alleen wel op een rioolveld bevinden. Ten slotte kun je je ‘grapplen’ langs gargoyles. Batman kan altijd slingeren (grapplen) van en naar gargoyle kaarten als deze maximaal twee velden van Batman vandaan vinden. Als er meerdere gargoyle kaarten op een rij liggen, kun je met deze constructie je zeer snel over het gehele bord verplaatsen.
Met de verplaatsing kun je op verschillende locaties terecht komen. Allereerst kun je komen op een veld met één van de setup kaarten die we in het begin van het spel hebben klaargelegd. Dit kunnen kaarten zijn van Batman of van de Villain en zullen over het algemeen een effect hebben dat voor het gehele bord geldt. De meeste kaarten kunnen door Batman of de Villain weggespeeld worden door hier kaarten voor af te leggen, acties aan de besteden of op een andere manier.
Ook kunnen Batman en een Villain op hetzelfde veld terechtkomen. Voor zover dit nog niet is gedaan, wordt de Villain op dat moment opengedraaid. Als Batman op een villain terecht komt, dan zal er gevochten moeten worden. Combat werk zeer eenvoudig in dit spel. Elke villain heeft een verdedigingswaarde en je zult minimaal zoveel successen moeten gooien om een villain te verslaan. Vanuit zijn hand mag de Batman-speler kaarten spelen die hem combo punten opleveren. Voor elke combo punt dat hij hiermee creëert, mag hij één dobbelsteen gooien (met een maximum van 8 dobbelstenen). Uiteraard heb je ook nog de nodige kaarten waarmee je mislukte dobbelstenen opnieuw mag gooien.
Verlies je een gevecht, dan kan het zijn dat een Villain iets terug doet (retaliate effect). Heeft een villain dat niet, dan gebeurt er niets. Wint Batman een gevecht, dan wint hij de kaart van de villain en dan met name de overwinningspunten die daarop staan aangegeven. Batman mag overigens per beurt maar één keer met dezelfde Villain vechten. Mocht hij hem dus niet verslaan, dan kan hij niet nogmaals het gevecht starten met dezelfde Villain.
En waar zou Batman zijn zonder zijn utilty belt. Nergens toch? In het begin van het spel heeft de Batman speler vier equipmentkaarten gesloten op dit bord gelegd. Hij weet welke kaarten hier liggen, de Villain speler (nog) niet. Tijdens zijn beurt mag de Batman speler op elk gewenst moment één of meerdere van deze kaarten opendraaien. Zodra hij dit doet, worden er een aantal charges op gelegd (de hoeveelheid tokens wordt aangegeven op de kaart). Elke charge op een equipmentkaart staan voor één keer dat je de kaart kunt gebruiken. Ook voor dit gebruik geldt dat je dit op elk moment kan doen, mits er nog een charge op ligt.
Op deze manier probeert Batman Villains te verslaan (die hem punten opleveren) en probeert de Villain speler zijn Villains te laten ontsnappen (hetgeen hem punten oplevert). De speler die hiermee als eerste tien punten scoort, wint het spel. Lukt het Batman tijdens het spel om alle Villainkaarten (inclusief zijn 5 setupkaarten) te verslaan, dan wint hij het spel ook direct.
Conclusie
Batman: Escape from Arkham City is een titel uit 2013 die lange tijd bij mij niet op de radar terecht is gekomen. En dat is best vreemd aangezien spellen met een Marvel of DC Comics thema bij mij een streepje voor hebben. Toen ik het spel eenmaal had aangeschaft, duurde het vervolgens nog enige tijd voordat ik het op tafel kreeg. Dit laatste had met name te maken met de spelregels van het spel. Die zijn nogal chaotisch geschreven en dat terwijl de spelregels op zich helemaal niet zo ingewikkeld zijn. Het lijkt er een beetje op alsof iemand ter voorbereiding op het maken van de uiteindelijke spelregels puntsgewijs de regels heeft opgeschreven en dat uiteindelijk de spelregels zijn geworden.
Het spel zelf is mij ook niet heel erg meegevallen. De componenten zijn naar behoren en het spel voelt thematisch redelijk goed aan. De balans in het spel is echter vrij ver te zoeken. Als Batman speler sta je voor een enorme zware uitdaging om ervoor te zorgen dat jij als eerste de 10 punten behaalt. Een zware uitdaging is normaal gesproken helemaal niet zo erg, als je dan maar het idee hebt dat jouw keuzes uiteindelijk van doorslaggevend belang zijn of lijken voor het behalen van die overwinning. En laat dat nu niet het geval zijn. Als Batman speler heb je met name veel geluk nodig om het spel te kunnen winnen. Je zult de juiste kaarten moeten pakken en helaas zijn er weinig manieren om meer kaarten te pakken of de juiste kaarten te zoeken in de trekstapel.
Als je eenmaal de juiste kaarten hebt, is het voor zowel de Batman als de Villain speler redelijk evident wat de te volgen marsroute is en heel veel interessante keuze zijn er dan ook niet. Wat er dan ontstaat is een soort kat-en-muis spel waarbij je over en weer kaarten heen en weer aan het schuiven bent en wanhopig naar de dobbelstenen kijkt in de hoop dat ze gunstig vallen. Want uiteindelijk zullen die dobbelstenen de uitkomst van de gevechten bepalen.
En zo is Batman: Arkham Escape een spel geworden dat zelfs voor de doorgewinterde Ameritrash-speler te veel afhankelijk van het geluk is geworden en een spel waar zelfs de Batman liefhebbers te weinig in zullen vinden om het regelmatig op tafel te krijgen. Zonde hoor, want met het idee achter het spel was best iets te doen. Voor nu ben ik blij dat ik het spel een aantal maal heb kunnen spelen, maar verder zal het niet veel gespeeld meer worden en het zal zeker geen blijvende plek in mijn spellencollectie krijgen.